Jest niemal pewne, że przywództwo w gminie jerozolimskiej po Piotrze przejął Jakub, „brat Pański”, czyli krewny Jezusa. Jakub, zwany także Sprawiedliwym, uchodził za żydowskiego tradycjonalistę. Można przypuścić, że po śmierci Chrystusa wciąż zachowywał żydowskie przepisy pokarmowe. Można także spodziewać się, że chrześcijanie zgromadzeni wokół Jakuba uważali się za ruch należący absolutnie do samego serca judaizmu; ruch, którego zadaniem będzie odnowa Izraela.
Polub stronę na Facebook