W języku greckim słowo „makarioi” – błogosławieni, znaczy także szczęśliwi. Gdybyśmy dzisiaj znaleźli się na przesyconym słońcem ateńskim rynku niemal 25 wieków wstecz, gdzieś pomiędzy monumentalnymi świątyniami starożytnych bogów a tchnącymi klasycznym pięknem rzeźbami Fidiasza moglibyśmy spotkać wędrującego filozofa, Arystotelesa, nauczającego o szczęściu. Swym słuchaczom wyjaśniał, że jest to stały stan zadowolenia z życia i …
Kobieta o obliczu niedźwiedzia, kobieta zwodnicza, kobieta przewrotna, kobieta przynosząca hańbę mężczyźnie… Autor księgi zanotował: „Nie podejrzewaj swej żony, byś nie nauczył jej złego postępowania przeciw sobie. Nie zaprzedawaj kobiecie swej duszy, by się nie wyniosła nad twoją władzę. Nie wychodź na spotkanie kobiety rozpustnej, byś nie wpadł w jej sidła. Nie wchodź w zażyłość …
Na tamat autorstwa Listu św. Jakuba z prof. Kaliną Wojciechowską (Chrześcijańska Akademia Teologii, Warszawa) i ks. prof. Mariuszem Rosikiem (Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu) dla Radia Warszawa rozmawia Mateusz Krawczyk
Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia. (2Kor 6,2) W języku greckim, języku Nowego Testamentu, funkcjonują dwa rzeczowniki określające czas: chronos i kairos. Chronos oznacza czas, który odmierzać można zmieniającymi się porami roku, miesiącami, dniami, godzinami – czas odmierzany zegarem. Kairos to czas, który niekiedy określany bywa jako „psychologiczny”, to moment szczególny, czas odmierzany przez każdego osobiście. …
W wigilię dnia zaślubin narzeczony wraz z przyjaciółmi udawał się do domu ojca przyszłej żony. Przyodziany w uroczyste szaty, zmierzał na czele orszaku w towarzystwie „przyjaciela oblubieńca”, mistrza ceremonii. Przy śpiewach opartych w dużej części na tekście Pieśni nad pieśniami, wnoszono przyodzianą w welon pannę młodą i rozpoczynała się wędrówka do domu przyszłego męża. Po …
Poemat dotyczący dzielnej niewiasty może służyć jako podpowiedź dla mężczyzn, którzy chcą znaleźć idealną towarzyszkę życia. Autor Księgi Przysłów zanotował: „Sporządza sobie okrycia, jej szaty z bisioru i purpury. W bramie jej mąż szanowany, gdy wśród starszyzny kraju zasiądzie. Płótno wyrabia ona i sprzedaje, pasy dostarcza kupcowi. Siła i godność jej strojem, śmieje się do …
W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. (1Tes 5,18) Różne są formy modlitwy. Jedni wybierają cichą medytację nad Bożym Słowem, inni wolą głośne i spontaniczne wyznania na spotkaniach grup charyzmatycznych; jedni zanurzają się chętnie w ciche szepty modlitwy różańcowej, inni czytają psalmy; niekiedy modlę się znanymi formułami, innym …
Ewangelie zawierają trzy narracje o wskrzeszeniach: wskrzeszenie córki Jaira (Mk 5,21-23.35-43; par.), wskrzeszenie młodzieńca z Nain (Łk 7,11-17) oraz wskrzeszenie Łazarza (J 11,1-45); Dzieje Apostolskie prezentują także wskrzeszenie Tabity przez Piotra (Dz 9,36-42). Ewangelie wspominają również o powstaniu z grobów wielu osób, gdy Jezus skonał na krzyżu. Opowiadanie o wskrzeszeniu córki Jaira jest przedmiotem rozważań …
Kolejna para, której przyglądamy się w „Biblijnych romansach… i nie tylko” to dzielna niewiasta i jej mąż, których historia opisana została w 31 rozdziale Księgi Przysłów. Autor księgi zanotował: „Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Ufa jej serce małżonka, któremu na zyskach nie zbywa. Nie czyni mu ona źle, ale dobrze przez wszystkie …
Nieustannie się módlcie! (1Tes 5,17) Wezwanie do nieustannej modlitwy nie jest oczywiście zachętą do tego, by porzucić swoje obowiązki, pracę, zadania – i oddać się medytacjom. Nieustanna modlitwa przybrać winna odmienną formę. Jaką? Z podpowiedzią przychodzi sam Paweł, gdy stwierdza: „[C]zy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie, wszystko na chwałę Bożą czyńcie” (1Kor 10,31). …
Zwyczaje modlitewne Jezusa nie odbiegają od zasadniczych form kontaktu z Bogiem, praktykowanych w judaizmie. Za najważniejsze miejsce modlitwy uważano, oczywiście, świątynię jerozolimską, w której składano również ofiary. Najbardziej pobożni trzykrotnie w ciągu roku spędzali w Jerozolimie święta pielgrzymie zwane regalim. W szabat, a często także w dni powszednie, modły odprawiano w synagogach. Ci, którzy modlili …
Chciałoby się powiedzieć, że relacja Ozeasza i Gomer była pełna wzlotów i upadków, ale w tym wypadku to trudności wysuwają się na pierwszy plan. Wypowiedź Ozeasza wyjaśniająca symboliczne znaczenie jego małżeństwa (Oz 2,4-25) przyjmuje formę procesu sądowego, mającego doprowadzić do pojednania obu stron, z szeroko rozwiniętą częścią oskarżenia. Już na początku prezentacji tego fragmentu trzeba …
11 maja 2019 w Radio „Warszawa” w audycji „Biblia pod lupą” powrócił temat ekumenicznego komentarza do Listu św. Jakuba. Audycję prowadzi Mateusz Krawczyk. Udział biorą prof. Kalina Wojciechowska (Chrześcijańska Akademia Teologii, Warszawa) i ks. prof. Mariusz Rosik (Papieski Wydział Teologiczny, Wrocław). Serdecznie zapraszamy do wysłuchania rozmowy.
Błogosławcie tych, którzy was prześladują. Błogosławcie, a nie złorzeczcie. (Rz 12,14) W dzielnicy Żydów ortodoksyjnych w Jerozolimie lub przy Murze Płaczu zobaczyć można czasem bardzo osobliwe sceny. Dwóch mężczyzn, wyznawców judaizmu ubranych tradycyjnie w czarne fraki i kapelusze, stoi naprzeciw siebie, żywo rozmawiając. Gestykulują przy tym teatralnie rękoma, łapią się za głowy, miotają pejsami… Ich …
Cudownemu rozmnożeniu chleba przypisuje się we współczesnej egzegezie coraz większe znaczenie. Wynika to z samej tradycji ewangelii: od chrztu Jezusa w Jordanie aż po Jego wejście do Jerozolimy nie ma – oprócz cudu rozmnożenia chleba – żadnego innego faktu, o którym wspominaliby wszyscy czterej ewangeliści. Zachowało się w ewangeliach aż sześć wersji tego aretalogicznego opisu: …